τολμήεις

εσσα, εν
A. enduring, steadfast, Od. 17.284; daring, bold, Il. 10.205, Pi. l. c.: Sup. contr. τολμήστατε (v.l. τολμίστατε) is f.l. in S. Ph. 984. The prose form is τολμηρός.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← τόλμη Dictionary τόλμημα →
An open-access project