τόλμα

A. πρὸς τόλμην πεσεῖν S. Ichn. 11 (Pap.), which is not guaranteed by the metre) only the form τόλμα (acc. τόλμαν, e. g. E. IT 862) occurs in Att. and Trag., E. Andr. 702, Ion 1264, Fr. 426 (in E. Ion 1416, ἥ γε τόλμα σου (cj. Jodrell) is the prob.l.), Th. 3.82, 6.59, Pl. La. 193d, R. 575a, Gal. 15.144, POxy. 1119.8 (iii A. D.), etc.; so in Ion., Hdt. 7.135; but τόλμη (nom.) in Clitarch. 35J., acc. τόλμην LXX Ju. 16.10(12) cod.Alex.: Dor. τόλμα, Pi. O. 9.82, 13.11:—courage, hardihood, Pi. ll. cc., Hdt. 2.121.ζ/, Trag. and Att. (v. supr.); τόλμα καλῶν courage for noble acts, Pi. N. 7.59; τῶνδε τόλμαν σχεθεῖν to have courage or nerve for this business, A. Pr. 16.

2. in bad sense, over-boldness, recklessness, Id. Ch. 1004 (996); πῶς οὖν . . ἐς τόδ’ ἂν τόλμης ἔβη; S. OT 125, cf. E. Ion 1264, etc.; τόλμης ἔργα κἀναισχυντίας Ar. Th. 702; τ. ἀλόγιστος Th. 3.82, cf. 6.59; τ. καὶ ἀναίδεια Antipho 3.3.5, Is. 6.46; θρασύτης καὶ τ. Pl. La. 197b; τ. καὶ ἀναισχυντία Id. Ap. 38d; ἡ ἄφρων τ. Id. La. 193d.

II. a bold or daring act, φίλτρα τόλμης τῆσδε A. Ch. 1029; τόλμας (gen.), ἃν ἔρεξα E. Andr. 838 (lyr.): pl., κακὰς δὲ τόλμας μήτ’ ἐπισταίμην ἐγώ S. Tr. 582, cf. Aj. 46; ἀνόσιοι πληγῶν τ. Pl. Lg. 881a, cf. Ep. 336d.

III. Pythag. name for 2, Anatol. ap. Theol.Ar. 8. (v. Τλάω.)