τλησικάρδιος

ον, τ
A. hard-hearted, A. Pr. 160 (lyr.).
II. enduring, ἀπένθεια (v. Addenda) τ. Id. Ag. 430 (lyr.; τηξικάρδιος Auratus from Sch., τὴν καρδίαν τήκουσα). Cf. ταλακάρδιος.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← τληπαθής Dictionary τλησίπονος →
An open-access project