τιτύσκομαι

I. like τεύχω, make, make ready, prepare, τιτύσκετο πῦρ Il. 21.342; ὑπ’ ὄχεσφι τιτύσκετο ἵππω he put two horses to the chariot, 8.41, 13.23:—later in Act. τιτύσκω, νίκαν Ἱέρωνι τιτύσκων B. 5.49, cf. Antim. Fr. 44, Arat. 418, Lyc. 1403, Max. 279, Opp. H. 2.99:—Pass., τιτύσκεται Aglaïas 25.

II. more freq., try to hit (τυχεῖν), aim, shoot, τινος at a person, τινι with a thing, Μηριόνης δ’ αὐτοῖο τιτύσκετο δουρί Il. 13.159; ἐγχείῃ δ’ αὐτοῖο τιτύσκετο 21.582, cf. 3.80, 11.350, etc.: abs., βάλλε τιτυσκόμενος Od. 22.118; τιτύσκεσθαι καθ’ ὅμιλον Il. 13.498,560; ἄντα τιτύσκεσθαι aim straight before one, at a mark right opposite, Od. 21.421, 22.266; of one unlocking a door, ἄντα τιτυσκομένη 21.48; χερσὶ τιτυσκόμενος, of a boxer, Theoc. 22.88: c. acc. cogn., φώριον ἀλλήλων βλέμμα τιτυσκόμεθα cast stolen glances at each other, AP 5.220 (Paul. Sil.).

2. metaph., φρεσὶ τιτύσκεσθαι aim at a thing in mind, i.e. purpose, design, c. inf., Il. 13.558; of the Phaeacian ships, ὄφρα σε τῇ πέμπωσι τιτυσκόμεναι φρεσὶ νῆες Od. 8.556. (From τι‐τυχ‐σκ‐ or τι‐τυκ‐σκ‐.)