τινθαλέος

α, ον
τινθαλέος, α, ον, = sq., ποτόν, λοετρά, Nic. Al. 445, 463, cf. Epic.in Arch.Pap. 7.7, Nonn. D. 2.501. (Cf. διατινθαλέος.)
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← τίνη Dictionary τινθός →
An open-access project