τιμωρητικός

ή, όν, Adv.
A. revengeful, opp. συγγνωμονικός, Arist. EN 1126a2; τὰ τ. acts of revenge, Id. Rh. 1369b12; τὸ τ. τῶν ἐχθρῶν Phld. Ir. p.67 W. Adv. ‐κῶς Chrysipp.Stoic. 3.129.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← τιμωρητής Dictionary τιμωρία →
An open-access project