τιμώρημα

ατος, τό
A. act of vengeance, τ. Κορινθίων εἰς Σαμίους Plu. 2.860a.
2. penalty, διπλᾶ . . ἔστω τὰ τ. τῷ ὀφλόντι Pl. Lg. 866b, cf. R. 363e.
II. aid, succour, τὰ Μενέλεω τιμωρήματα succour given to him, Hdt. 7.169 (Μενέλεῳ Wesseling).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← τιμωρέω Dictionary τιμωρησείω →
An open-access project