τιμαλφής

ές

τιμή, ἀλφεῖν

A. fetching a prize, costly, precious, A. Fr. 56, Ion Trag.43; ‐έστατον κτῆμα Pl. Ti. 59b; πρᾶγμα χρυσοῦ ‐έστερον Nicostr. ap. Stob. 4.23.62, cf. Ph. 1.157; πάντα μου τὰ ‐έστατα κτήματα Gal. 14.66.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← τιμαλφέω Dictionary τιμάξιος →
An open-access project