τηλίκος

A. of such an age, so old or so young, answering to relat. ἡλίκος and interrog. πηλίκος(τηλικόσδε, τηλικοῦτος being used in Att.); used with relatives, πατρὸς . . τηλίκου ὥς περ ἐγών Il. 24.487; so perh. παῖς τ., ὃν . . Od. 18.175: c. inf., οὐ γὰρ ἐπὶ σταθμοῖσι μένειν ἔτι τηλίκος εἰμί not so young as to stay at home, 17.20, cf. 1.297, 10.88; οὔ τοι τ. εἰμὶ μαθεῖν Thgn. 578: Sup. ‐ώτατος,= πρεσβύτατος, Hsch.

II. so great, τὸν τ. AP 7.2.9 (Antip. Sid.); ὄνομα ib.7.11.4 (Asclep.); φρύαγμα τὸ τ. ib.10.64.1 (Agath.). Adv. ‐κως Aristaenet. 2.9 (s.v.l.).