τεχνήεις
εσσα, εν, Adj.
A.
cunningly wrought, δεσμοὶ τεχνήεντες . . Ἡφαίστοιο Od. 8.297, cf. Ael. NA 1.59 (Comp.); αὐδὴ τεχνήεσσα λίθου Supp.Epigr. 1.424 (Halic., v B.C.). Adv. τεχνηέντως artfully, skilfully, Od. 5.270.
II.
of persons, skilful, γυναῖκες ἱστῶν (v.l. ‐ὸν)τεχνῆσσαι (vulg. τεχνῆσαι, but there is no act. verb τεχνάω) 7.110, cf. Q S. 8.296; as epith. of Hephaestus, dub. in Epic.Alex.Adesp. 7.11.