τεῦτλον

A. beet, Beta maritima, Batr. 162, Hp. Art. 63, Thphr. HP 1.6.6, freq. in Com.; τέμαχος ἐν τεύτλου . . κρύπτεται στεγάσμασιν Antiph. 181 (troch.); τεύτλῳ περὶ σῶμα καλυπτὰ ἔγχελυς Eub. 35 (lyr.): more freq. in pl., τεύτλοισί τ’ ἐγχέλεια συγκεκαλυμμένα Pherecr. 108.12, cf. Ar. Pax 1014 (lyr.); ἐγχέλεις τεῦτλ’ ἀμπεχόμεναι Eub. 37, cf. 93:—the later Com. ridicule the use of the Ion. forms, ἐὰν μὲν τευτλίον [εἴπῃ], παρείδομεν· ἐὰν δὲ σεῦτλον, ἀσμένως ἠκούσαμεν,‐‐ὡς οὐ τὸ σεῦτλον ταὐτὸν ὂν τῷ τευτλίῳ Alex. 142.5; ἐπὰν δὲ καλέσῃ . . τὸ τευτλίον . . σεῦτλα Euphro 3; τεῦτλα τευτλίδας (prob. σευτλ‐)καλῶν Diph. 47: the form τεῦτλον is used by Diocl.Fr. 119, Gal. 6.298, al.; σεῦτλον in PPetr. 3p.326 (iii B.C.), PCair.Zen. 232v (iii B.C.), BGU 1118.17 (i B.C.), PLond. 3.964.15 (iii A.D.), Edict.Diocl. 6.14, Gp. 8.33, al.; [σεῦ]τλος, τό, prob. in Bell-Nock-Thompson Magical Texts from a Bilingual Papyrus p.19 (iii/iv A.D.).