τευκτικός

ή, όν
A. able to attain to, ἀγαθοῦ Arist. EN 1142b22; τῶν τελῶν Phld. Rh. 1.53 S.: Comp. ‐ώτερος ib.145 S.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← τευκτήρ Dictionary τευκτός →
An open-access project