τετράχοος

ον, ουν, Subst., ὁ
A. holding four Χόες, κάδος Hedyl. ap. Ath. 11.473a; μέτρον PGrenf. 2.24.13 (ii B.C.).
II. as Subst., ὁ, or τό, an amount of four χόες, Gp. 9.10.8.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← τετραχοίνικος Dictionary τετραχορδικός →
An open-access project