τετραπυργία
ον, Adj., ἡ
A.
building with four towers, fortified countryhouse, Plu. Eum. 8: ἡ T., place-name in Cyrene, Plb. 31.18.11, Str. 17.3.22; perh. as pr. n. in IG 22.2776.118, cf. Procop. Aed. 4.1: as Adj. τετρα‐πύργιος, ον, J. AJ 13.2.1 (s.v.l.); πεδίον τ. Dam. Isid. 63.