τετράπος

ον
τέτρα‐πος, ον, poet. for sq., Arat. 214, Aenigm. ap. Asclep.Tragil. 7 J.; Cret. nom. sg. τετράπος (from ‐ποδς) Schwyzer 181 iii 7 (Gortyn).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← τετράπορος Dictionary τετράπους →
An open-access project