τετράπεδος

A. with four surfaces or sides, squared, λίθοι D.S. 20.95, cf. IG 42(1).119.14, al. (Epid.), Arr. An. 6.29.5 (v.l. τετραπόδου), Hdn. 8.4.2.

II. of four feet, κλίμακατῷ πλάτειτετράπεδον Plb. 8.4.4, cf. Orac. ap. Plu. Aem. 15.