τέτρωρος

A. yoked four together, τ. ἄρσενες ἵπποι Od. 13.81, cf. E. Hel. 723, Tim. Pers. 204; τ. ἅρμα a four-horsed chariot, Pi. P. 10.65, etc.; δίφρος S. Fr. 958 (cj.); ὄχοι E. Supp. 675; also contr., τέτρωρος ὄχος Id. Hipp. 1229; τέτρωρον ἅρμα Id. Alc. 483, Heracl. 860; τέτρωρον a team of four, Ael. NA 1.36, Philostr. Im. 2.18.

II. four-legged, τετραόρου φάσμα ταύρου S. Tr. 508 (lyr.).

III. τέτρωρον,τό, upper surface of astragalus, Ruf. Oss. 38, Gal. 2.775.