τέρμων
ονος, ὁ
A.
= τέρμα, boundary, A. Fr. 191 (anap.), E. Hipp. 746 (lyr.); pl., ib.3,1159, Heracl. 37, al.; edge, δίσκου Id. Hel. 1472 (lyr.): chiefly poet., but cf. Str. 3.5.5, Plu. Pyrrh. 12 (pl.), Porph. Chr. 13: prose word in dialects, IG 14.352 (Halaesa), SIG 421.8 (Thermon, iii B.C.).
2.
= Lat. Terminus, Plu. Num. 16.
II.
end, A. Supp. 629 (anap.); βίου E. Ph. 1352.