τερμίνθινος

A. of the terebinth-tree, ῥητίνη turpentine, Diocl. Fr. 140, Thphr. HP 9.2.2, Dsc. 4.150 (τερεμ‐ cod. E, τερεβ‐ cett., Wellm.), Sor. 2.14, al. (τερεβ‐), PHolm. 6.33 (τερεβ‐), Gal. 6.288 (v.l. τερεβ‐), 292,354; οἶνος Dsc. 5.30, etc.; prob. to be restored for τερεβίνθινος in X. An. 4.4.13:—pecul. fem. τερμινθίς, ίδος, Nic. Al. 300.