τέρην

A. soft, delicate, in Hom. mostly in neut., τέρεν δάκρυ Il. 3.142, al.; τέρενα φύλλα 13.180, Od. 12.357; τέρεν’ ἄνθεα ποίης 9.449, cf. Sapph. 54; τέρεν αἷμα Emp. 100.6; τ. δέμας ib.11: metaph., τέρεν ἄνθος ἥβης Hes. Th. 988: masc. only in the phrase τέρενα χρόα, Il. 4.237, al., Hes. Op. 522, Th. 5: fem., γλήχωνι τερείνῃ h.Cer. 209; παρθένος τέρεινα Hippon. 90; παιδὶ τερείνῃ Thgn. 261; τέρειναν ματέρ’ οἰνάνθας ὀπώραν Pi. N. 5.6; poet. gen. τερένας ὀπώρας Alc. l.c.; τέρειν’ ὀπώρα A. Supp. 998; μυρσίναις τερείναις Anacreont. 30.1; τέρεινα δάφνα Ibyc. 6; ὄψιν τέρειναν a tender sight, i.e. one that causes tender feelings, E. Med. 905: of sound, τέρεν φθέγγεται (sc. παῖς) Thgn. 266; τερένων ὑπ’ αὐλῶν Anacr. 20: Comp. τερενώτερος Lyr.Adesp. 76; τερέντερος Antim. 97; τερεινότερος AP 5.120 (Phld.). (Cf. τέρυ, Sabine tereno- 'soft', Lat. tenero- (prob. influenced by tenuis), Skt. táruṇas 'young, tender'.)