τεράστιος

A. monstrous, prodigious, ὡς τ. τι πεποιηκώς (Bernard. rightly ὥσπερ ἀστεῖόν τι) Thphr. Char. 19.9; τ. τι πάσχεις Luc. DMort. 17.1; τ. τὸ πρᾶγμα ἐφαίνετο Id. Alex. 16; τ. σημεῖον Ezek. Exag. 91, cf. Sm. Nu. 13.34(33), al.; τ. ἔργον Ph. 1.544; τεράστιοι perh. = τερατουργοί in Rhetor. in Cat.Cod.Astr. 8(4).148: Ζεὺς τ. the god of portents, Luc. Tim. 41, Aristid. 2.65 J. IG 5(1).1154 (Gythium); δαίμονες τ. Hld. 2.5: τὸ τ., = τέρας, J. AJ 10.2.1; a monstrous birth, Paul.Aeg. 3.76 (pl.). Adv. ‐ίως Eust.ad D.P. Proll. p.79 B.