τεμενίζω

A. make a sacred precinct, consecrate, τεμένη τ. τισί Pl. Lg. 738c, cf. IG 12.45.11, D.H. 3.70: abs., Ἡρακλέης τεμένισσε . . φερσεφαάσσῃ Inscr. ap. Arist. Mir. 843b27:—Pass., ἐτεμενίσθη D.C. 57.9, al.