τελεταρχικός

ή, όν
A. pertaining to τελετάρχαι 2, διάκοσμος, φύσις, ib.112.
II. of or belonging to initiations, [ὄνομα] Procl. in Cra. p.33 P.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← τελετάρχης Dictionary τελετή →
An open-access project