τελεςτήρ

ῆρος, ὁ
A. = τελεστής 2a, τᾶς Μεγάλας Ματρός IG 4.757 (Troezen).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← τελεσσίφρων Dictionary τελεςτήριον →
An open-access project