τελείουμα

ατος, τό
A. completion, τῆς οἰκίας Arist. Ph. 246a17; τῆς ψυχῆς Aq. Jb. 12.2, Eun. VS p.500 B.
2. Thess. τελείουμα, dedication on the occasion of τελείωσις 11, IG 9(2).1235 (Phalanna, ii B.C.).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← τελειοτόκος Dictionary τελειουργέω →
An open-access project