τεκνόκτονος

ον
A. murdering children, μύσος (of a person) E. HF 1155, cf. Ph. 2.82, J. Ap. 2.24, Hld. 10.16.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← τεκνοκτονία Dictionary τεκνολέτειρα →
An open-access project