τάφιος

α, ον, τά
A. = ταφήϊος, λίθος gravestone, AP 7.40 (Diod.).
II. pl. τάφια,τά, burial-place, IG 12(1).736 (Camirus, iii B.C.): but also τᾶν ταφιᾶν (from ταφία or ταφιά) Supp.Epigr. 3.674, al. (Rhodes, ii B.C.).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
An open-access project