ταυροφόνος

ον
A. = ταυροσφάγος, τριετηρίς Pi. N. 6.40; δόρπα AP 11.60 (Paul. Sil.); τ. λέων BCH 21.599 (Delph., iv B.C.), Orph. H. 14.2; f.l. in Theoc. 17.20.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← ταυρόφθογγος Dictionary ταυροφόρος →
An open-access project