ταρβαλέος

α, ον

τάρβος

A. affrighted, fearful, h.Merc. 165, S. Tr. 957 (lyr.); τ. δάκρυα tears of distress, Max. 331.
II. fearful, terrible, λέων Nonn. D. 25.191; Ζεύς ib.434.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← ταραχώδης Dictionary ταρβάλυξ →
An open-access project