ταρακτός

ή, όν
A. disturbed: that may be disturbed, Sch.Ar. Ra. 1242, cf. EM 746.50, prob. f.l. for ταράττον, cf. Hsch. s.v. τάργανον.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← ταρακτικός Dictionary τάρακτρον →
An open-access project