ταπεινόω

A. lower, in point of height, reduce, σπλῆνα (swollen spleen) Dsc. 2.155:—Pass., πᾶν ὄρος ταπεινωθήσεται LXX Is. 40.4; πρόσωπον ἐκ μετεώρου ταπεινούμενον Hp. Coac. 208; of a plant, decrease in size, Thphr. HP 7.13.9; of rivers, D.S. 1.36; Astrol., of a planet, suffer dejection, Vett.Val. 119.15.

II. metaph., lessen, τὸν φθόνον Plu. Per. 32; τὸ ἐν μέλιτι χολῶδες Gal. 15.683 (to expl. κολάζεται in Hp. Acut. 59); disparage, minimize, Plb. 6.15.7, cf. 3.85.7:—Pass., to be lowered or lessened, Pl. Ti. 72d.

2. humble, abase, X. An. 6.3.18; τ. καὶ συστέλλων Pl. Ly. 210e; ταπεινώσαντες . . τοὺς νῦν ἐπηρμένους Aeschin. 3.235:—Pass., ταπεινωθεὶς ἕπεται Pl. Phdr. 254e; ὑπὸ πενίας Id. R. 553c, Phld. Rh. 1.225 S.; τεταπείνωται ἡ τῶν Ἀθηναίων δόξα X. Mem. 3.5.4; ἐταπεινοῦντο ταῖς ἐλπίσι D.S. 13.11; τεταπεινωμένων τῶν ἄλλων διὰ τὴν τῶν πραγμάτων κατάστασιν Anon. Oxy. 664.22.

b. violate a woman, LXX Ge. 34.2, 2 Ki. 13.12,14, Ez. 22.10,11.

3. in moral sense, make lowly, humble, ἑαυτόν Phld. Vit. p.38 J. Ev.Matt. 23.12, al.:—Pass., humble oneself, τὴν θεὸν ἐξιλάσαντο τῷ ταπεινοῦσθαι σφόδρα Men. 544, cf. LXX Ge. 16.9, Si. 18.21, 1 Ep.Pet. 5.6.

4. esp. of fasting or abstinence, θεοῦ ᾧ πᾶσα ψυχὴ ἐν τῇ σήμερον ἡμέρᾳ (i.e. on a fast-day) ταπεινοῦται μεθ’ ἱκετείας SIG 1181.11 (Rhenea, Jewish, ii A.D.); ἐὰν ψυχὴν τεταπεινωμένην ἐμπλήσῃς feed the hungry, LXX Is. 58.10, cf. Le. 23.27, al.; οἶδα ταπεινοῦσθαι, opp. περισσεύειν, Ep.Phil. 4.12.