τανύω

A. ‐ύσω AP 5.261 (Paul. Sil.); Ep. ‐ύω Od. 21.152,174, τανύσσω Orph. L. 181: aor. ἐτάνυσα, Ep. ἐτάνυσσα Od. 24.177; τάνυσσα Il. 14.389; part. τανύσας Hp. Steril. 244:—Med., Ep. fut. τανύσσομαι in pass. sense, Archil. 3: Ep. aor. part. τανυσσάμενος Il. 4.112:—Pass., 3 sg. pf. τετάνυσται Od. 9.116; part. τετανυμένος Gal. 13.991, τετανυμμένος (sic) Dioscorus in PLit.Lond. 98 ii 10: 3 fut. τετανύσσεται Orph. L. 324: aor. ἐτανύσθην Hes. Th. 177, etc., Ep. 3 pl. τάνυσθεν Il. 16.475, Od. 16.175. [υ always, exc. ἐκτανυειν (s.v.l.) in Anacreont. 35.5.] Ep. Verb (used twice by Pi., never by Trag.):—stretch, strain, βοείην Il. 17.390,391; ἶριν ib. 547; τ. βιόν string a bow, Od. 24.177; οὐ μὲν ἐγὼ τανύω I cannot string it, 21.152, cf. 171,174 (so in Med., τὸ μὲν [τόξον] . . τανυσσάμενος having strung his bow, Il. 4.112, cf. Archil. 3); of putting the strings to a harp, ῥηϊδίως ἐτάνυσσε νέῳ περὶ κόλλοπι χορδήν Od. 21.407 (also in Med., ὀΐων ἐτανύσσατο χορδάς h.Merc. 51); τ. κανόνα pull the weaving-bar in, in weaving, Il. 23.761; ὅππως . . τανύσῃ βοέοισιν ἱμᾶσιν how to urge on [the horses], ib.324; ἐπὶ Ἀκράγαντι τανύσσας (sc. ὀϊστούς) having aimed them, Pi. O. 2.91; ἐπ’ Ἰσθμῷ ἅρμα τάνυεν was driving it to the Isthmus, ib.8.49; τ. ὦτα λόγοις lend attentive ear, AP 7.562 (Jul.); τ. ὄμμα ἐπί τινος, ἐς οὐρανόν, ib.5.261 (Paul. Sil.), 9.188:—Pass., to be stretched or strained, γναθμοὶ τάνυσθεν (for ἐτανύσθησαν) the hollow cheeks filled out, Od. 16.175; τετάνυστο λαίφεα A.R. 1.606.

2. metaph., strain, make more intense, μάχην Il. 11.336; ἔριδα 14.389; κακὸν πόνον 17.401: more fully, ὁμοιίου πτολέμοιο πεῖραρ ἐπαλλάξαντες ἐπ’ ἀμφοτέροισι τάνυσσαν (cf. ἐπαλλάσσω 1) 13.359:—Pass., strain or exert oneself, run at full stretch, of horses galloping, τανύοντο δὲ μώνυχες ἵπποι ἄψορρον προτὶ ἄστυ 16.375; ἐν ῥυτῆρσι τάνυσθεν ib.475; of mules, ἄμοτον τανύοντο Od. 6.83.

II. stretch out in length, lay out, lay, ἀνθρακιὴν στορέσας ὀβελοὺς ἐφύπερθε τάνυσσε Il. 9.213; ἔγχος ἐπ’ ἰκριόφιν τ. νεός Od. 15.283; ἐτάνυσσε τράπεζαν set out a long table, 4.54, 15.137; τ. τινὰ ἐν κονίῃς, ἐπὶ γαίῃ, lay one in the dust, stretch him at his length, Il. 23.25, Od. 18.92; ἕνα δρόμον τ. form one long flight, of cranes, Arat. 1011:—Pass., lie stretched out, τάπης τετάνυστο was spread, Il. 10.156; σύες . . εὑόμενοι τανύοντο διὰ φλογός 9.468; ἐπ’ αὐτῷ ἠλακάτη τετάνυστο Od. 4.135; extend, νῆσος παρὲκ λιμένος τετάνυσται 9.116; τετάνυστο περὶ σπείους ἡμερίς 5.68; ἐτανύσθη πάντῃ he stretched himself every way, Hes. Th. 177; ἐπὶ χθονὶ κεῖτο τανυσθείς Il. 20.483, cf. 13.392, etc. (so in Med., κεῖτο τανυσσάμενος Od. 9.298); also τρίβος τετάνυστο the path stretched away, Theoc. 25.157; νὺξ τετάνυσται Arat. 557; πλόος τ. A.R. 4.1583 (dub. l.).