Τάνταλος
α, ον, ος, ον, α, ον, ή, όν, Adj., ὁ
A.
ξυνῆκα γὰρ τοὺς Ταντάλου κήπους τρυγῶν Com.Adesp. 530:— Adj. Ταντάλ‐ειος, α, ον, also ος, ον (v. infr.), of or belonging to T., οἱ Τ. ἔκγονοι the descendants of T., E. El. 1176; Πέλοψ ὁ Τ. Id. IT 1, cf. 988, etc.; τιμωρία Ταντάλειος Poet. ap. Plb. 4.45.6, cf. Ph. 1.512; Τ. δίκας ὑποφέρειν Luc. Am. 53; also ταντάλ‐εος, α, ον, AP 5.235 (Paul. Sil.); τανταλ‐ικός, ή, όν, Man. 5.187: