τανηλεγής

A. bringing long woe, epith. of death, μοῖρα τανηλεγέος θανάτοιο Od. 2.100, etc.; δύο κῆρε τ. θ. Il. 8.70; κὴρ . . τ. θ. Od. 11.171, Tyrt. 12.35. Adv. τανηλεγέως Supp.Epigr. 1.450 (Phrygia). (Apparently a compd. of ἄλγος(ἀλέγω) like δυσηλεγής.)