ταναήκης

ες

ἀκή

A. with long point or edge, ταναήκεϊ χαλκῷ, of a sword or spear, Il. 7.77, 24.754; of an axe, 23.118.
II. tall, σχοῖνος Opp. H. 4.53; Ἄλπεις Orph. A. 1126. (τανυήκης is freq. v.l.)
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← Τάναγρα Dictionary ταναηχέτης →
An open-access project