ταλαίπωρος

A. suffering, distressed, miserable, Θῆβαι Pi. Fr. 197; βροτοί A. Pr. 233; ὦ ταλαίπωρ’ ib.317, cf.595 (lyr.), 623, S. OC 14, etc.; ἀνδρῶν γένος Id. Fr. 945; τ. ἄρα τις σύ γε Pl. Euthd. 302b; τὸ τ. hardihood, Ar. Nu. 414; a hard life, Hp. Aër. 19. Adv. ‐ρως Ar. Ec. 54, Th. 3.4.

2. of things, τ. βίος S. OC 91; πράγματα Ar. Av. 135; πάθος Alex. 144; ταλαιπωρότερον οὐδέν ἐστι . . τῆς γαστρός Diph. 60.3.