σωρευτής

οῦ, ὁ
A. one who heaps up wealth, ς. ἄνθρωποι Phld. Oec. p.50 J. (pl.); ς. χρυσοῦ, χρημάτων, Cat.Cod.Astr. 8(4).174, 149 (both pl.).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← σώρευσις Dictionary σωρευτικός →
An open-access project