σωματικός

A. of or for the body, bodily, opp. ψυχικός, ἔργα Arist. EN 1101b33; πάθη ib. 1173b9; ἡδοναί ib.1104b5; τὰ ς. ἡδέα ib.1152a5; πόνοι SIG 708.11 (Istropolis, ii B.C.); ἐργασίαι PFay. 21.10 (ii A.D.); ἀσθένεια BGU 1773.13 (i B.C.), PFlor. 51.5 (ii A.D.).

2. bodily, corporeal, opp. ἀσώματος, Arist. de An. 404b31, cf. Metaph. 987a4, Ph. 214a12, Ti. Locr. 96a; ς. ἐποίησαν τὰ δώδεκα ζῴδια κατὰ τὰ μέλη τοῦ ἀνθρώπου gave somatic application (cf. μελοθεσία 1.1) to . ., Rhetor.in Cat. Cod.Astr. 1.143: Comp. ‐ώτερος Thphr. CP 1.14.3: Sup. σωματ‐ώτατος Id. Sens. 37. Adv. ‐κῶς corporeally, Ph. 1.484, Ep.Col. 2.9, Plu. 2.424e; ἀργυρικῶς ἢ ς. κολασθήσεται OGI 664.17 (Egypt, iii A.D.): Astrol. ‐κῶς, opp. 'in aspect', Ptol. Tetr. 52, 132, 147: Comp. ‐ώτερον S.E. P. 1.7.

3. forming a corpus, αἱ σποράδην καὶ οὐ ς. ζητήσεις D.L. 7.198.