σφυρήλατος

A. wrought with the hammer, σίδηρος, πέδαι, A. Th. 816, Pers. 747 (troch.).

2. of statues, opp. to those of cast metal (χωνευτά(, εἰκὼ χρυσέην ς. ἐποιήσατο Hdt. 7.69; Παλλὰς χρυσῆ ς. AP 14.2, cf. Str. 8.6.20, D.S. 18.26, etc.; ς. οἷα κολοσσός Theoc. 22.47, cf. Epigr. ap. Phot. s.v. Κυψελιδῶν ἀνάθημα; ς. ἐν Ὀλυμπίᾳ στάθητι Pl. Phdr. 236b.

II. metaph., wrought as of iron, ς. ἀνάγκαι Pi. Fr. 207; ς. φιλία Plu. 2.65b; ς. νοῦς, like Homer's πυκινὸς νόος, ib.408e,511b; ς. λόγος Luc. Dem.Enc. 14.