σφετερίζω

A. make one's own, appropriate, usurp, ἐὰν ἑσμοὺς ἀλλοτρίους σφετερίζῃ τις Pl. Lg. 843d; τὰ πράγματα κατὰ τὴν πόλιν ἐσφετέρισαν ib.715a; τὸν χόρτον ‐ίσαντες PGen. 49.15 (iv A.D.):—Pass., τῆς ἐσφετερισμένης ἀρχῆς App. Hann. 45.

II. more freq. in Med. σφετερίζομαι, σφετεριξάμενοι (Dor. aor.) πατ ραδέλφειαν A. Supp. 38 (anap.), cf. X. HG 5.1.36, D. 32.2; ς. τι τῶν ἀλλοτρίων Arist. Pr. 952a29; τι τῶν πέλας Plb. 2.19.4; χρήματα SIG 833.7 (Epist. Hadriani); ὄνομα Gal. 6.543; ὅλον τὸν ἀκροατὴν σφετεριζόμενος Luc. Cal. 8: pf. Pass. in same sense, D.H. 10.32; plpf. ἐσφετέριστο D.C. 50.1: also c. gen., ‐ομένους τῶν κοινῶν Phld. Rh. 2.174 S.; τῶν κτημάτων ‐ονται BGU 195.17 (ii A.D.).