σφάλλω

A. σφαλῶ Th. 7.67: aor. 1 ἔσφηλα, Ep. σφῆλα Od. 17.464, Dor. ἔσφαλα Pi. P. 8.15: but the intrans. ἔσφαλεν LXX Jb. 21.10, Si. 13.22, Am. 5.2, opt. σφάλαι ib.Jb. 18.7, are prob. forms of a Hellenistic aor. 1 Ἔσφαλα (presupposing Ἔσφαλον as ἦλθα presupposes ἦλθον, etc.): pf. ἔσφαλκα Plb. 8.9.2:— Pass., fut. σφαλήσομαι S. Tr. 719,1113, Th. 3.14, etc.; freq. in med. form σφαλοῦμαι, S. Fr. 588, X. Smp. 2.26: aor. ἐσφάλην [α] Alc. Supp. 27.13 (prob.), Hdt. 4.140, Th. 8.24, etc.; ἐσφάλθην only in Gal. 5.62: pf. ἔσφαλμαι E. Andr. 896, Pl. Cra. 436c: plpf. ἔσφαλτο Th. 7.47:— make to fall, overthrow, properly by tripping up, trip up in wrestling, οὔτ’ Ὀδυσεὺς δύνατο σφῆλαι οὔδει τε πελάσσαι Il. 23.719; οὐδ’ ἄρα μιν σφῆλεν βέλος Od. 17.464; Ἕκτορα Pi. O. 2.81; ἀλλάλους σφάλλοντι παλαίμασι Theoc. 24.112; [πώλους] E. Hipp. 1232; γόνυ τινός Id. Heracl. 128; τινὰ γνύξ A.R. 3.1310; τινὰ ἐπὶ τὴν γῆν D.S. 14.23; τὸ μὴ ὑπερπίνειν ἧττον ἂν καὶ σώματα καὶ γνώμας ς. X. Cyr. 8.8.10, cf. 1.3.10 (Pass.); ς. ναῦς throw them on their beam-ends, Plu. Them. 14, cf. Polyaen. 3.11.13; [ἵπποι] ἔσφηλαν (gnomic aor.) τὸν ἀναβάτην throw him, X. Eq. 3.9:—Pass., to be tripped up, Φρυνίχου παλαίσμασιν Ar. Ra. 689 (troch.); of a drunken man, σφαλλόμενος προσέρχεται reeling, staggering, Id. V. 1324, cf. Heraclit. 117; ς. ὑπὸ οἴνου X. Lac. 5.7, cf. AP 11.26 (Marc. Arg.); ς. ἵππος Plu. Phil. 18; ς. [ἱππεύς] is thrown, X. Eq. 7.7.

II. generally, cause to fall, overthrow, βία καὶ μεγάλαυχον ἔσφαλεν Pi. P. 8.15; ἀνθρώπων κακῶν ὁμιλίαι ς. τινά Hdt. 7.16.ά; σμικροὶ λόγοι ἔσφηλαν ἤδη καὶ κατώρθωσαν βροτούς S. El. 416; σφάλλω . . ὅσοι φρονοῦσιν εἰς ἡμᾶς μέγα E. Hipp. 6; [ὀργὴ] πλεῖστα . . ς. βροτούς Id. Fr. 31; ἡ καταφρόνησις, ἡ ἀπειρία ς. τινά, Th. 1.122, 2.87: abs., ἀτρεκεῖς ἐπιτηδεύσεις φασὶ σφάλλειν πλέον ἢ τέρπειν E. Hipp. 262 (anap.): also of things, ἁμαρτίαι ς. τὴν σωτηρίαν S. Fr. 192; δειναὶ τύχαι ς. δόμους E. Med. 198 (anap.); ς. τὰς πόλεις Th. 3.37, etc.; ς. δίκαν E. Andr. 780 (lyr.); σφάλλων, name of a throw of the dice, Eub. 57.5 (s. v.l.):—Pass., to be overthrown, fall, esp. of persons falling from high fortunes, σφαλεὶς γὰρ οὐδεὶς εὖ βεβουλεῦσθαι δοκεῖ Chaerem. 26, cf. S. Tr. 297,719, E. Fr. 262.2, etc.; ἢν σφαλῇ [ἡ Ἑλλάς] Hdt. 7.168; ἢν ἄρα τι σφαλλώμεθα, opp. κατορθοῦν, Th. 1.140, cf. Ar. Ra. 736 (troch.), Pl. 351; σφαλλομένους ἐπανορθῶν X. Mem. 2.4.6; ταῖς τύχαις σφάλλεσθαι Th. 2.87, cf. 43; ὑπὸ νόσων, ἐρώτων, μέθης ἐσφαλμένος, Pl. R. 396d; ὑπὸ χρόνων τι ς. suffer from length of time, Id. Lg. 769c: c. dat. modi, σφάλλεσθαι ἀξιόχρεῳ δυνάμει Th. 6.10; τοῖς ἀγῶσι Id. 7.61; τοῖς ὅλοις Plb. 1.43.8: with a Prep., ἐν τῇ μάχῃ X. HG 7.2.2, cf. Hdt. 7.50; τι ἐν τοῖς λόγοις Pl. Grg. 461d; περί τι Id. R. 451a; περί τινος Plu. 2.164c: with neut. Adj., σφάλλεσθαι ἓν μέγα Pl. Lg. 648e; ἐν τοῖς δικασταῖς, κοὐκ ἐμοί, τόδ’ ἐσφάλη this mishap took place by means of . . , S. Aj. 1136; οὔ τι μὴ σφαλῶ γ’ ἐν σοί I shall not fail in thy business, Id. Tr. 621.

III. baffle, balk, frustrate, of an oracle, Hdt. 7.142; θεὰ ἤδη μ’ . . ἔσφηλεν S. Aj. 452, cf. E. Alc. 34 (anap.), Andr. 223; ἐκ τοῦ φανεροῦ τὴν πόλιν ς. Aeschin. 3.125:— Pass., err, go wrong, be mistaken, κατὰ γνώμην Hdt. 7.52: abs., S. El. 1481, E. IA 1541, etc.; μῶν ἐσφάλμεθ’; am I mistaken? Id. Andr. 896; ἡ ψυχὴ πολλὰ σφάλλεται Isoc. 1.32; γνώμῃ σφαλέντες Th. 4.18; διανοίᾳ ς. Pl. Sph. 229c; so ς. τὴν γνώμην, τὸν λογισμόν, Clearch. 23, Plu. Sull. 15: c. inf., οὐκ ἂν σφαλείη . . ἑλέσθαι be led astray into choosing, Id. 2.711b.

2. Pass. also, c. gen. rei, to be balked of or foiled in a thing, ἦ καὶ πατήρ τι σφάλλεται βουλευμάτων; A. Eu. 717; γάμων, δόξης, τύχης, E. Or. 1078, Med. 1010, Ph. 758; τῆς δόξης Th. 4.85; τοῦ αὐχήματος Id. 7.66, cf. 5.110; οὐκ ἔσφαλται τῆς ἀληθείας Pl. Cra. 436c; τῶν πραγμάτων ᾗ ἔχει Id. Hp.Mi. 372b; ἀνδρός lose him, S. Tr. 1113; τοῦ παντός Plu. Brut. 20:—σφάλλειν τινὰ ἀπ’ ἐλπίδος cast him down from his hope, Luc. Dem.Enc. 29.