συρφετώδης

ες
A. promiscuous, vulgar, ς. ὄχλος Plb. 4.75.5, cf. Luc. Salt. 83, etc.; βωμολοχία ς. Plu. 2.454e; πράγματα Jul. Or. 6.202b.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← συρφετός Dictionary σύρφη →
An open-access project