συρρήγνυμι

I. trans., break in pieces, τὴν κεφαλήν Plu. Tim. 34:—Pass., κακοῖσι συνέρρηκται he is broken down by sufferings, Od. 8.137.

2. unite by breaking partitions, τὸ γὰρ ἄστυ μίαν οἴκησίν φημι ποιήσειν συρρήξασ’ εἰς ἓν ἅπαντα Ar. Ec. 674 (anap.): intr., of rivers, ποταμοὶ καὶ ἄλλοι καὶ Ὕλλος συρρηγνῦσι ἐς τὸν Ἕρμον break into the Hermus, join it, Hdt. 1.80:—Pass., of sores, run together, pass into one another, κίνδυνος ἂν εἴν συρραγῆναι τὰς ὠτειλάς Hp. Art. 11; so, of ducts in the body, τὸ ἐξωτάτω τρῆμα συνερρωγὸς εἰς ταὐτό Arist. HA 497a25; of internal ruptures, Diocl. Fr. 79, Erasistr. ap. Gal. 8.318.

II. dash together: metaph., ς. πόλεμον cause war to break out, Plu. 2.1049d:—Pass., ὁ πόλεμος ξυνερρώγει Th. 1.66, cf. J. BJ 1.19.1, D.C. 38.47; πολέμου συρραγέντος Plu. 2.322b; κραυγὴ συνερρήγνυτο Id. Arat. 21; πότου νεανικοῦ συρραγέντος Id. Alex. 50; also συνερρωγότων . . αὐτῶν ἐς τὸν πόλεμον D.C. 48.28.

2. Pass., meet in battle, engage, αἱ δυνάμεις συνερράγησαν Plu. Sull. 18, cf. Caes. 45; τινι or πρός τινα, Id. Mar. 26 (where συρράξεως follows), D.C. 40.17: generally, clash together, δύο σωμάτων συρραγέντων Plot. 4.5.5; collide, of ships, J. BJ 3.9.3: metaph., ἐθνῶν ἔθνεσι συρραγέντων ib. Prooem. 1.