σύρρα

A. = σύν ῥα, Ζηνὸς δ’ ἐνὶ γαστέρι ς. πεφύκει Orph. Fr. 167: σύρρα· ὁμόσε, εἰς τὸ αὐτό, Hsch.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← Συροφοῖνιξ Dictionary συρραγή →
An open-access project