συρίζω

A. συρίξομαι Luc. Bis Acc. 12, etc.; συρίσω Hero Spir. 1.41, Longus 2.23; συριῶ LXX Is. 5.26, al.: aor. ἐσύριξα Ar. Pl. 689; later ἐσύρισα Babr. 114.4, Luc. Harm. 2: (Συρίγγ‐ yw, cf. σῦριγξ):—play the σῦριγξ, pipe, ὅτε . . συρίζεις, ὦ Πάν E. l.c.; ἁδὺ δὲ καὶ τὺ συρίσδες Theoc. 1.3; συρίζων ὁ κηροδέτας κάλαμος E. IT 1125 (lyr.): c. acc. cogn., συρίζων ποιμνίτας ὑμεναίους Id. Alc. 576 (lyr.).

II. make any whistling or hissing sound, hiss like a serpent, συρίξας ἐγώ Ar. Pl. 689; ψόφος . . οἷον συριττούσης τῆς γλώττης, of the tongue sounding ς, Pl. Tht. 203b; συριζόντων κατὰ πρύμναν . . πηδαλίων E. IT 431 (lyr.); of the wind, whistle, Babr. l.c.: c. acc. cogn., συρίζων φόβον A. Pr. 357; φιμοὶ δὲ συρίζουσι βάρβαρον βρόμον Id. Th. 463.

2. hiss an actor (cf. σῦριγξ 1.2), ἐξέπιπτες ἐγὼ δ’ ἐσύριττον D. 18.265, cf. Timocl. 2 D., Luc. Nigr. 10, etc.

b. c. acc. pers., hiss him, D. 21.226:—Pass., Aeschin. 3.76,231, Pl. Ax. 368d, Aristid. Or. 34(50).7.