συντριηραρχέω

A. to be a συντριήραρχος, c. dat., Lys. 6.47, IG 22.1629.503: abs., lsoc.18.60.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← συντρίβω Dictionary συντριηράρχημα →
An open-access project