συντρέπω

A. turn with, of the tides, θαλασσῶν συντρεπουσῶν ταῖς ἀνατολαῖς καὶ ταῖς δύσεσι (sc. τῆς σελήνης)τὰς ἰδίας ὁρμάς Ptol. Tetr. 3:—Pass., ibid., Porph. in Ptol. 183; to be turned also, Aret. SD 1.5: c. dat., τῷ σαρκιδίῳ M.Ant. 10.24; τῷ ἡλίῳ, of plants, Iamb. Protr. 21.λή; συνετέτρεπτο is f.l. for συνετέτριπτο (corr. Reiske) in D.S. 15.17.