συντράπεζος

ον
A. messmate, X. An. 1.9.31; βίον ς. ἔχειν live with one, E. Andr. 658; of a dog, Babr. 74.7.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← συντρανόομαι Dictionary συντράχηλος →
An open-access project