συντιτρώσκω

A. wound, X. HG 3.1.18, Plu. Alex. 63; of ships, disable, Id. Alc. 27.
II. wound at the same time, τὰ συντιτρωσκόμενα (sc. τοῖς ὀστέοις)νεῦρα Hp. Fract. 35.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← συντίτρημι Dictionary συντλάω →
An open-access project