συντακτός

ή, όν
A. constructed with (cf. συντάσσω 11.5), ὀρθῇ πτώσει Stoic. 2.59: also abs., πρᾶγμα συντακτὸν περί τινος, as a definition of κατηγόρημα, Apollod.ibid., cf. Diog.Bab.ib.3.213.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← συντακτικός Dictionary συνταλαιπωρέω →
An open-access project